wtorek, 11 marca 2014

"Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" Éric-Emmanuel Schmitt


Są takie noce, kiedy z różnych względów nie można zasnąć. Czasem przez chore dziecko, czasem przez natłok myśli, a czasem przez interesujący film lub książkę. Właśnie podczas jednej z takich nocy natknęłam się w TV na film pt.: "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu", który spodobał mi się na tyle, że zaraz sięgnęłam po książkę, a raczej opowiadanie Érica-Emmanuela Schmitta, na podstawie którego film powstał.


Paryż, lata 60. XX wieku. Jedenastoletni żydowski chłopiec, porzucony przez matkę i niekochany przez ojca z którym pozostał, szuka akceptacji u innych. Chcąc oszukać despotycznego opiekuna i zaoszczędzić na prostytutkę z ulicy obok, która ma mu dać poczucie męskości, Momo podkrada jedzenie ze sklepu "starego Araba", pana Ibrahima. Z czasem nawiązuje się między nimi specyficzna nić porozumienia, prowadząca do autentycznej przyjaźni, która na zawsze odmieni życie obojga.


"Pan Ibrahim i kwiaty Koranu" jest moim zdaniem  jedną z lepszych historii Érica-Emmanuela Schmitta. Jest to przede wszystkim piękna opowieść o poszukiwaniu swojej tożsamości, wewnętrzynym dojrzewaniu i przyjaźni ponad podziałami. Ja akurat czytałam ją w wydaniu jak na zdjęciu obok, a więc książki pt.: "Opowieści o Niewidzialnym", dzięki czemu miałam potrójną dawkę emocji. Kto czytał już "Oskara i Panią Różę" czy też "Dziecko Noego" będzie wiedział co mam na myśli, a kto jeszcze nie czytał, temu gorąco polecam.



Jeśli chodzi o ekranizację książki, to reżyser (Francois Dupeyron) spisał się na medal, zwłaszcza obsadzając Omara Sharifa w roli tytułowego Pana Ibrahima. Wprost genialnie wcielił się on w postać starego muzułmanina, ukazującego Momo te dobre strony życia. Sam Momo (w tej roli Pierre Boulanger) niestety już tak nie zachwyca.


Niebawem będę miała okazję sięgnąć po kolejną, jeśli się nie mylę, najnowszą powieść Érica-Emmanuela Schmitta ("Tajemnica Pani Ming") i jestem szalenie ciekawa czy moje wrażenia będą równie pozytywne, czy może tak jak i w przypadku wielu innych autrów dojdę do wniosku, że z latami jakość przekłada się na ilość...

Éric-Emmanuel Schmitt










                                                            Autor: Michał Szyksznian


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Dziękuję za poświęcony mi czas!